مردم می گویند اگر کابل بانک را دولت تضمین کرده است مردم را چه کسی تضمین خواهد کرد؟ روزانه صدها نفر در شعبات کابل بانک صف می کشند ولی پولی نیست که به مشترکین داده شود. کسانی که به دنبال معاش خود آمده اند دست خالی به خانه بر می گردند وآنانی که پول های بیشتری دراین بانک پس انداز کرده اند خواب از چشمان شان پریده است. دریک مورد یک مامور کابل بانک به یک مشتری خود در حضور خبرنگار روزنامه افغانستان گفت که دراین شعبه پولی نمانده وشما می توانید به مرکز بروید.
ظاهرا چند روز می شود که سراسیمگی ونگرانی ازبابت آشفتگی مالی کابل بانک عاید حال مردم گردیده است. اگر چند وزیر مالیه طی مصاحبه ای به شدت تاکید کرد که از کابل بانک حمایت می کند وخطاب به مردم گفت که پول های آنان را تا سطح یک هزار میلیون تضمین می نماید اما در عالم واقعیت ودر شعبات کابل بانک، مناظر دیگری دیده می شود؛ منظره هایی از نگرانی وعصبانیت وحتا بلاتکلیفی مامورینی که پشت میزهای خالی نشسته اند. این وضع تا کی دوام خواهد کرد کسی نمیداند. اما آنچه فعلا دیده می شود این است که مردم به شدت اعتماد خودرا از دست داده اند. این سلب اعتماد متاسفانه اکنون تنها از آدرس کابل بانک نیست بلکه زمزمه در مورد بانک های خصوصی دیگر نیز شروع شده است.
مردم فقیر وبی بضاعتی که باهزاران امید، اندک پول خود را به این بانک ها گذاشته اند ومی شنوند که بانکداران در کشورهای خارجی سرمایه گذاری کرده ومیلیون ها پول مردم در دبی ودیگر شهرهای لوکس گرو مانده است، تشویش های شان زیاد تر می شود. مامورینی که زندگی شان به معاش اندک ماهوار شان بستگی دارد وقتی از کابل بانک دست خالی برمی گردد چه کسی آن را تضمین می کند؟ یک سهامدار کابل بانک با جدیت وقاطعیت گفته است که به اندازه کافی، پول درکابل بانک موجود است اما وضعی را که روزانه درشعبات کابل بانک می گذرد نمی بیند. دراین حالت آیا چه اعتبار وتضمینی باقی می ماند. معلوم نیست سهامداران ومامورین بلند رتبه این بانک حالا چه حرفی برای گفتن دارند؟
به نظر می رسد احیا وتوسعه بانک ملی درافغانستان به صورت یک ضرورت همیشگی مطرح است. بانک های که نتواند اعتبار وتضمین حکومت را به همراه خود داشته باشد نمی تواند کار اش را موفقانه وآنطوریکه مشتریان شان توقع دارند پیش ببرند. زیرا وضع اقتصادی افغانستان، ایجابات خاص خود را دارد واین کشور بسیار تفاوت دارد با کشورهای که سیستم بازار آزاد در آن باموفقیت جواب داده است. اینجا نظارت کامل دولت بر فعالیت های بانک های خصوصی نه تنها یک ضرورت بلکه واجب است. برای اینکه مردم درهرحالی دولت وحکومت را مرجع مطمئین خود به حساب می آورند.