دوهزار شکایت، رقم تکان دهنده ای است

 

کمسیون شکایات انتخاباتی تا کنون بیش از دوهزار شکایت رسمی انتخاباتی را ثبت کرده است. این شکایات فقط ظرف چهار روز گذشته به این  کمسیون مواصلت کرده است؛ رقمی که فوق العاده زیاد وتکان دهنده است. انتظار این نبود که میزان شکایت ها تا این سطح وسیع وگسترده باشد. دلیل ا صلی این توقع، اطمینان هایی بود که قبلا کمسیون مستقل انتخابات در مورد برگزاری سالم وشفاف انتخابات داده بود. ودر روز برگزاری انتخابات بیش ا زچهارلک نفر نیروهای امنیتی، پلیس، اردوی ملی وقوای بین المللی احضارات داشتند ونزدیک به صدهزار نفر از نیروهای امنیتی بطور مستقیم در محلات ومراکز رای دهی انجام وظیفه می نمودند.

    با تدابیری که گرفته شده بود ونیز از موجودیت کارت های جعلی هم قبلا خبرداده شده بود، قاعدتا باید سطح تقلب درحدی نباید می بود که اکنون به رقم دوهزار به بالا صعود کرده وحتا شخص رئیس جمهور را مجبور کرده است در این مورد اظهار نظر نماید. رئیس جمهور حامد کرزی در آخرین اظهارات خود گفته است که باید به شکایات انتخاباتی به صورت درست رسیده گی شود. این دستور مستقیما بالای کمسیون شکایات انتخاباتی است؛ مرجعی که هم اکنون تنها نهاد معتبری است که مردم وکاندیدان به کار ومسولیت شناسی آنان چشم دوخته است. اگر کمسیون شکایات انتخاباتی هما نطوریکه توقع مردم ورئیس جمهور است بخواهد به این شکایات به گونه دقیق ومستند رسیده گی نماید، طبیعی است که نباید انتظار داشته باشیم نتایج انتخاباتی ظرف چهل روز آینده اعلام گردد. چه اینکه رسیده به دوهزار شکایت هم وقت کافی ضرورت دارد وهم دقت بیشتر می طلبد. کاری که موجودیت  کمسیون سمع شکایات انتخاباتی را موجه می سازد.

     درمیان شک وگمان ها واظهار نظر هایی که تاکنون در مورد انتخابات شده است، موقف داکترعبدالله رئیس ائتلاف تغییر وامید قابل بحث است. وی در یک مورد گفته بود که این ائتلاف در حدود صد کرسی پارلمان را از آن خود کرده ا ست اما ا ینک در تازه ترین اظهارات اش از دست کاری بزرگ در نتایج انتخابات حرف زده وعواقب آن را ناگوار خوانده است. این تنها ائتلاف به رهبری داکتر عبدالله نیست که از عواقب پروسه انتخابات اظهار نگرانی می کند بلکه تشویش ها اینک درسطح بیشتر ی افزایش یافته و مردم منتظر اند ببینند کمسیون شکایات انتتخاباتی چه کار خواهد کرد؟ به هر روی امید این است که آرای مردم ضایع نشده و نماینده گان اصلی وواقعی مردم به مجلس نماینده گان راه یابند.

    اگر کمسیون شکایات انتخاباتی نتواند قناعت مردم افغانستان را در این مرحله حساس فراهم کند، طبیعی است که پروسه انتخابات به مثابه یک پروسه ملی برای همیشه در کشور لطمه خواهد دید. درچنین حالتی نه تنها کمسیون های مستقل انتخابات وسمع شکایات به حیث نهادهای معتبر ملی نهادینه نمی شوند بلکه عدم رسیده گی به شکایات وتقلبات می تواند مسیر دموکراسیزایون نظام واداره افغانستان را به بیراهه بکشد. این چنین حالت به معنای صریح پیروزی کسانی است که قبلا مردم را تهدید کرده بودند که در انتخابات شرکت نکنند.

رئیس جمهور به اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل نرفت

 

شصت و پنجمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد با حضور سران بیش از یک صد ونود و دو کشور جهان درهمین هفته در نیویارک بر گزار می شود. این نشست همه ساله در مقر سازمان ملل متحد برگزار می شود وسران جهان روی مسایل منطقه، جهان وکشور متبوع شان صحبت می کنند. برگزاری نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد یکی از با اهمیت ترین نشست های بین المللی است که همه ساله وظایف سازمان ملل را یاد آوری کرده و از مشکلات کشور های جهان در اقصی نقاط دنیا بحث وگفتگو می شود.    نشست مجمع عمومی، به سران کشورهای جهان فرصت می دهد تا درحاشیه آن به  گفتگو روی موضوعات مورد علاقه پرداخته و مشکلات شان را در سطح بین المللی مطرح سازند. معمولا کشور های که بیشتر گرفتار بحران های داخلی ومنطقوی هستند، فرصت می یابند تا درجهت طرح برنامه ها و پیدا کردن راه حل های معقول با سران دنیا به بحث وتبادل نظر بنشینند. معمول این است که دراین اجلاس مهم، روسای جمهورکشورهای عضو سازمان ملل متحد گردهم می آیند اما کشورهایی هم هستند که بنا به دلایلی روسای جمهور آن نمی تواند به این اجلاس اشتراک نماید. این عدم اشتراک که قطعا به خاطر بی میلی وبی علاقه گی شخصی نیست، ظاهرا دلایل دیگری باید داشته باشد. 

     در نشست امسال، رئیس جمهور حامد کرزی هم به نیویارک نخواهد رفت. بلکه به جای او زلمی رسول وزیرخارجه به اجلاس عمومی سازمانن ملل می رود وضمن سخنزانی درآن روی مسایل امنیتی، بازسازی، مسایل اقتصادی ومشکلات امنیتی، در نشست های سارک وایکو نیز اشتراک خواهد کرد. زلمی رسول به حیث  وزیر خارجه افغانستان، امسال حامل پیام های حکومت ومردم افغانستان در نشست عمومی سازمان ملل متحد خواهدبود. پیام هایی که بدون شک برای کشورهای جهان خوشایند نخواهد بود؛ زیرا پیام از افغانستان مملو از تلخی ها ونابسامانی هایی است که این کشور سی سال است با آن دست و پنجه نرم می کند. در آخرین رویداد ها، از جعل وتقلب در انتخابات ولسی جرگه سخن زده شده ودر این رابطه تا کنون چهل و پنج نفر دستگیر شده است.نارضایتی مردم وکاندیدان از کم کاری ها وکاستی هایی که از سوی کمسیون انتخابات پیش آمده است، ممکن اذهان مردم دنیا را نسبت به یک پروسه ملی در افغانستان تا حدی متردد نماید.

     از سوی دیگر، جنگ هم چنان در کشور ادامه دارد وکشت وقاچاق مواد مخدر هم چنان از چالش های بزرگ فراروی دولت وملت افغانستان است. حضور نظامی بیش از چهل کشور دنیا درافغانستان هراز گاهی باعث تلفات افراد ملکی می شود وگروه های مخالف مسلح هنوز هم به ندای صلح طلبی دولت افغانستان نه تنها لبیک نگفته بلکه بر میزان خشونت های شان افزوده است. مساله فساد اداری که برای رفع وحل آن یک مدت شش ماهه در نظر گرفته شده بود هم چنان پا برجااست و دهها مشکل دیگر کماکان در کشور وجود دارد که گفتن آن در مجمع عمومی برای وزیر خارجه سنگین وتلخ خواهدبود.

    اما چرا رئیس جمهور به این اجلاس مهم نرفته است شاید دلایل آن در گذر زمان بیشتر روش شود اما سوالاتی که در اذهان عموم شکل گرفته است از دوتا بیشتر نیستند نخست اینکه رئیس جمهور شاید خواسته است به انتخابات مجلس نماینده گان اهمیت داده ومی خواهد شخصا ناظربرنتایج آن باشد ودو دیگر اینکه رئیس جمهور حامد کرزی با نرفتن خود به نیویارک می خواهد به جامعه بین المللی ومخصوصا به امریکا بگوید که کار آنان در افغانستان بروفق نظر ومراد مردم افغانستان نیست.

در حاشیه انتخابات ولسی جرگه افغانستان

انتخابات ولسی جرگه افغانستان، در شرایط مملو از بیم وامید برگزارشد. از ماه ها قبل برای برگزاری این آزمون بزرگ وتاریخی از سوی نهاد های مربوط و نیروهای امنیتی ودفاعی کشور آماده گی گرفته شده بود. انتخابات ولسی جرگه در نوع خود، محک آزمایش دیگری برای حکومت افغانستان بود؛ محک دشواری که قبلا با تدویر کنفرانس بین المللی کابل نیز ظرفیت و آماده گی های یک دولت را در مقیاس جهانی در معرض تجربه قرار داد.

  این انتخابات در هاله ای از تردیدها و در سایه ترس وتهدید گروه طالبان ودیگر مخالفان مسلح دولت اما به شکل غیرمنتظره ای موفقانه برگزار گردید که در برآیند خود استقبال محافل داخلی وخارجی را به همراه داشت. در نخستین واکنش های جهانی، مهم ترین شخصیت های حقوقی دنیا انتخابات ولسی جرگه افغانستان را موفقیت آمیز خوانده واز آن استقبال کردند.

       بانکی مون سرمنشی سازمان ملل متحد زنان ومردان افغان را به خاطر شجاعت وتصمیم شان برای استفاده از حق دموکراتیک رای دهی شان تمجید نمود. وی از تعداد زیاد کاندیدان که بیشتر 2500 تن به شمول 400 زن می باشند واز اهمیت بزرگ جامعه مدنی که از انتخابات نظارت می نماید یاد دهانی کرد واز مساعی نیروهای امنیتی افغانستان که امنیت بیشتر از 5000 هزار مرکز رای دهی را تامین کردند تمجید نمود. سرمنشی سازمان ملل متحد با قدر دانی از مساعی رهبری و مامورین کمسیون مستقل انتخابات وکمسیون شکایات انتخاباتی، از تمام اطراف قضیه انتخابات تقاضا کرد تا جهت ثبت شکایات شان از مراجع قانونی استفاده نمایند. وی از مقامات انتخاباتی خواست که پروسه را مطابق به قانون با صبر وشکیبایی تکمیل نمایند.

   استیفن دی میستورا نیز برگزاری انتخابات افغانستان را قابل قدر خوانده وگفت درحالتی که افغانستان با آن روبرو است یک موفقیت بود اما به هیچ وجه  یک انتخابات کامل نبود. نماینده اتحادیه اروپا کاترینا اشتون نیز انتخابات افغانستان را نشانه ای از حاکمیت ملی  دانسته واضافه کرد که  در پیام خود به مردم افغانستان این نکته را تذکر داده است که با این انتخابات شکل آینده کشور شان را تغییر دهند. ریچارد هالبروک نیز اظهار امیدواری کرد که پارلمان آینده افغانستان بتواند ثبات را دراین کشور بیاورد وی علاوه کرد اگر چند ممکن است بحث هایی راحع به نتایج این انتخابات وجود پیداکند. درهمین حال نماینده رهبری حزب مردم پاکستان در ایالت پشتونخواه گفته است که پس از انتخابات ولسی جرگه افغانستان ممکن است راهبرد سیاسی امریکا در افغانستان تغییر کند. وی هم چنان در پاسخ به پرسشی در مورد تجزیه افغانستان گفت هر تصمیمی که در این باره گرفته شود مربوط به پارلمان بعدی افغانستان است.  وزیرخارجه کانادا نیز ساعاتی پس از ختم پروسه رای دهی انتخابات ولسی جرگه، به مردم افغانستان به خاطر اشتراک شان در این پروسه تبریک گفت وسفار ت امریکا نیز برگزاری انتخابات ولسی جرگه را تحسین کرده وگفته است که افغان هایی که پای صندوق های رای رفتند در برابر طالبان از خود مقاومت نشان داده اند. وزارت خارجه آلمان نیز درعکس العمل به انتخابات افغانستان گفت این انتخابات بهتر از آنچه برگزار شد که بسیاری مردم توقع داشتند. وزیرخارجه آلمان گفت از کسانی که در این شرایط دشوار درانتخابات شرکت کرده اند تقدیر می کند.  واکنش های جهانی در برابر تدویر انتخابات به صورت عموم مثبت ارزیابی می شود اگر چند که هرکدام وجود نقایص را انکار نمی نمایند.

   سطح مشارکت مردم

انتخابات ولسی جرگه اما متاسفانه سطح پایین اشتراک مردم را در سراسر کشور به نام خود ثبت کرد. زیرا از مجموع دوازده ونیم میلیون نفر واجد شرایط رای، تنها چهل فیصد مردم "به زعم خود کمسیون انتخابات که رقم سه اعشاریه شش میلیون نفر را تشکیل میدهد" در انتخابات اشتراک ورزیدند. البته سطح پایین اشتراک به این معنی نبود که مردم علاقه ای به رای دهی نداشته اند زیرا براساس راپورهای موثق از سراسر کشور، میزان علاقمندی مردم به اشتراک فراتر از آنچه بوده است که تصور می شد. بطور مثال علیرغم حمله به جان والی قندهار ووقوع سه تا چهار مورد انفجار دراین ولایت، اما مردم در شهر قندهار بصورت سیل آسا پای صندوق های رای رفتند. مگر عمده ترین دلیل برای سطح مشارکت پایین برمی گردد به عدم آماده گی های اساسی کمسیون انتخابات، که نتوانست به شکلی که شایسته مردم افغانستان بود ترتیبات لازم را برای این پروسه بزرگ ملی بگیرد؛ چنانچه در اکثر ولایات وولسوالی ها، نقایص عمده تخنیکی روی داد ودر اکثر مراکز رای دهی مشکلاتی از قبیل دیر بازشدن سایت ها، کمبود ورق رای دهی ودرمواردی هم استفاده ازکارت های جعلی روی داد. بطوریکه در جلال آباد نوزده نفر که نه نفرآنان را زنان تشکیل می دادند با کارت های جعلی دستگیر شدند. دلایل دیگری نیز درمورد نرخ نازل مشارکت وجود دارد که از آن جمله می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

1 بسته بودن 1009 مرکز رای دهی

2 باز نشدن 416  مرکز رای دهی

3 کمبود اوراق رای دهی در اکثر مراکز رای دهی

4  وقوع 309 حادثه امنیتی در مناطق مختلف کشور

5 عدم ارسال گزارش از 700 مرکز رای دهی

این موارد و مسایل دیگری درحاشیه برگزاری انتخابات ولسی جرگه وجود داشت که به احتمال قوی سطح مشارکت را پایین آورد و البته شاید موضوعات دیگری نیز در بین باشد که به مرور زمان روی آن بحث و بررسی صورت خواهد گرفت. آنچه که تاکنون دیده می شود این است که سایت غربی اکثرا برگزاری انتخابات را مملو از فساد توصیف کرده وحتا شبکه الجزیره آن را یک انتخابات طنز آمیز ومسخره خوانده است.

هزینه های انسانی انتخابات

برای برگزاری دومین انتخابات ولسی جرگه کشور همانطوری که قبلا گفتیم از ماه ها پیش آماده گی گرفته شده بود واین آماده گی ها شامل محاربات اردوی وپلیس ملی نیز هستند که به گونه مثال از بیست وپنج جوزای سال جاری به این طرف بنا بر اظهارات وزیر دفاع ملی یک هزار وهفت صد وشصت وهشت فعالیت محاربوی، دوازده هزار وهشتصد وچهل ونه فعالیت امنیتی و نوزده هزار وهفت صد وبیست فعالیت گشتی وگزمه وسیصد و پنجاه وپنج مورد خنثا سازی ماین صورت گرفته و طی این فعالیت ها سی وسه افسر اردوی ملی، هشتاد وپنج برید مل ویک صد وهشتاد سرباز اردوی ملی شهید وچهل ونه افسر، دوصد برید مل وششصد وهشتاد سرباز اردوی ملی مجروح شده اند. این راپور تنها مربوط به اردوی ملی است ممکن است تلفات پلیس و نیروهای امنیت ملی نیز درهمین حدود باشد. ناگفته نباید بماند که در طول این مدت یک هزار وچهار صد وشصت ویک نفر از مخالفین نیز از پای در آمده اند. بسم الله خان وزیر داخله نیز معلومات داده است که طی این جریان سه پلیس شهید، وسیزده پلیس دیگر زخمی شده اند. هم چنان یازده نفر افراد ملکی تلف شده وچهل وپنج نفر دیگر مجروح شده اند. هم چنان چهار نفر از کاندیدان ولسی جرگه کشته شده و چندین مورد اختطاف وکشتن کمپاینران کاندیداها نیز ثبت شده است. والبته بمباردمان هوایی کاروان یک کاندید را در ولایت تخار از سوی قوای ناتو نیز باید براین هزینه های انسانی اضافه کنیم.

حوادث روز انتخابات

بنا بر اظهارات جنرال عبدالرحیم وردک وزیر دفاع ملی، مخالفین مسلح دولت توانستند به هدف برهم زدن روند عادی انتخابات، سیصد وپنج فعالیت را درسراسر کشور به اجرا بگذارند که از این جمله در ولایت های کنر، لوگر، میدان وبغلان به شکل تمام عیار جنگ صورت گرفته و در برخی از ولایات نظیر غزنی، کنر ، هرات وجاهای دیگر پرتاب راکت وحوادثی نظیر انفجار صورت گرفته است. درپی رخداد این حوادث بطور مجموع 95 نفر کشته شده که 89 نفر آن را طالبان وشش نفر آن را نیروهای امنیتی تشکیل میدهد. این کشته شده ها شامل آنانی هست که واسطه پرتاب راکت، جنگ ها وانفجارات از بین رفته اند. در ولایت قندز بنا به ادعای ناتو 18 طالب کشته شده وچندین نفر دیگر به شمول اطفال توسط جنگجویان طالبان کشته وزخمی شده اند. بنا بر گزارشی که پژواک ارائه کرده است 34 کشته و23 زخمی تنها در ولایت های ننگرهار وکنر ثبت شده است. همینطور در چند مورد دستگیری افرادی ذکر شده است که به جرم انتقال ویا استفاده از کارت های جعلی دستگیر شده اند. وزیر داخله آمار حوادث روز انتخابات را اینگونه شرح داده است:

1 کمین، سیزده مورد

2 انفجار، سی وسه مورد

3 حمله مستقیم، بیست ونه مورد

4 کشف ماین، سی ودو مورد

5 دستگیری کارت های جعلی، شصت مورد

   

شایبه های تقلبات گسترده

در ساعات اولیه روز برگزاری انتخابات از  ولایت بدخشان گزارش هایی مبنی بر کمبود اوراق رای دهی مواصلت کرد که پس از آن در فاصله های کوتاه از دیگر مناطق نیز این خبر شایع گردید. در ولایت بامیان که یکی از ولایت های آرام به حساب می آید قبلا بنا بر دلایل نامعلومی چندین مرکز رای دهی بسته شده بود اما در مراکزی هم که باز بودند اوراق رای دهی کمبود کرد و در نتیجه تعدادی زیادی از مردم از حق دادن رای محروم شدند. در ولسوالی جاغوری ولایت غزنی عین همین قضیه پیش آمد اگر چند که بعدا فضل احمد معنوی رئیس کمسیون مستقل انتخابات گفت که این مشکل را در این ولسوالی رفع کرده است اما گزارش های موثقی وجود دارد که تعداد کثیری ازمردم نتوانستند بنا بر کمبود مراکز رای دهی وکمبود اوراق رای دهی از حق رای خود استفاده کنند. این مشکلات باعث شد که تظاهرات هایی هم در برخی از مناطق در مقیاس های کوچک به راه بیافتد. در شهر کابل نیز در برخی ازمراکز عین مساله تکرار شد مهم تر از همه اینکه شایبه کم اصل بودن رنگ انتخاباتی از سوی احمد ضیا رفعت سخنگو ویک عضو کمسیون شکایات انتخاباتی نیز تایید شد. بسم الله خان وزیرداخله می گوید شصت ویک نفر را با چهار هزار ویکصد و هشتاد وهفت کارت جعلی دستگیر کرده  است. رحمت الله  نبیل نیز از دستگیری بیست وشش نفر جعل کار ویک هزار وپنجصد ورق جعلی انتخاباتی خبرداده است. با این همه این گمانه به اندازه زیادی تقویت شده است که تقلبات وسیعی در این انتخابات صورت گرفته از نامرغوب بودن رنگ گرفته تا کمبود اوراق رای دهی وتا بسته شدن بدون دلیل مراکز رای دهی در مناطق امن. اگر چه کمسیون انتخابات هنوز هم می کوشد که کارکردهای خود را موجه جلوه دهد اما شایبه وشایعه تقلب وتخطی اینک چیزی نیست که از انظار جهانیان ورسانه های داخلی وخارجی پنهان بماند. چنانچه نیویارک تایمز در شماره اخیر خود نوشته است که آراء درافغانستان بندل بندل اما با پول نا چیز به فروش رفته است. نیویارک تایمز می نویسد بطور نمونه یک رای در قندز به پانزده دالر، در غزنی هجده دالر و درهلمند وخوست به شش دالر به فروش رسیده است. این روزنامه به قول کارشناسان می گوید که باز خرید وفروش آراء در دور اول انتخابات به اندازه این نوبت گرم نبوده است. در پیوند به شایبه تقلبات گسترده انتخاباتی، روزنامه نیشن چاپ پاکستان نوشته است که راپور هایی وجود دارد که از قریه جات سرحدی وزیرستان وخیبر اجنسی، ترانسپورت در اختیار پاکستانی ها گذاشته شده وآنان داخل خاک افغانستان شده ورای داده اند. این روزنامه می افزاید رئیس جمهور افغانستان قبلا آمده بود وواضحا خواسته بود که مارا درانتخابات پارلمانی یاری کنید.

 

سرانجام خوشایند انتخابات

    با این همه اما نفس برگزاری انتخابات در شرایطی که افغانستان با آن روبرو است یک موفقیت بزرگ به حساب می آید و جا دارد که به دست اندر کاران این پروسه کلان ملی ونیز به مردم افغانستان تبریک گفته شود. این انتخابات یکبار دیگر نشان داد که مردم افغانستان هم چنان باورمند به اصول دموکراتیک و آزادی های مدنی وانسانی است ومی کوشد تا در پرتو حقی که از سوی قانون اساسی کشور برای شان داده شده است، از انتخابات به عنوان یک گزینه دموکراتیک استفاده نموده ودر راه رسیدن به حقوق خود تلاش نمایند. انتخابات ولسی جرگه این حقیقت را بار دیگر برملا کرد که مردم افغانستان مانند دیگر مردم جهان به آزادی، ترقی وشکوفایی می اندیشد وحساب این مردم ازکسانی که همواره خون وخشونت را تبلیغ می نمایند جدا است. لازم است در پیوند با همین مساله برزگ، از نیت واقدام حساب شده ونمادین رئیس جمهور افغانستان نیز یاد کنیم. خبرگزاری رویترز گزارش داده است که حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان در یک اقدام سمبولیک وتشویق آمیز را ی خود را به انارکلی یک شهروند هندو مذهب افغانستان داده است. اگر این خبر واقعیت داشته باشد به این معنی است که مهم ترین فرد سیاسی این مملکت به همان مثابه که به حقوق زنان احترام می گذارد به حق شهروندی یک فرد که مربوط به یک اقلیت مذهبی است نیز احترام می گذارد. این اقدام رئیس جمهور این امیدواری را به وجود می آورد که برای پاس داشت از حقوق شهروندی هر انسان افغانی وبرای حراست از دستاوردهای مدنی ودموکراتیک این مردم واین سر زمین هنوز هم نیت های نیکی وجود دارد. این کار نشان می دهد که افغانستان هرگز به گذشته تلخ ورقت بارش برنخواهد گشت. امید است که پارلمان آینده کشور نیز در حول محور همین ارزش های انسانی تشکیل شده وبه کارش ادامه دهد.

 

 

 

          

هشدار وزارت اطلاعات وفرهنگ به رسانه ها

وزارت اطلاعات وفرهنگ به آن عده رسانه هایی که برنامه های خلاف موازین اخلاق نشر می کنند هشدار داده است. سیدمخدوم رهین وزیر اطلاعات وفرهنگ گفته است که برخی از شبکه های کیبلی صحنه های  معاشقه را به نمایش گذاشته ودر این مورد از سوی شورای علماء وخانواده ها به وی شکایت شده وخواسته شده است که جلو این گونه نشرات را بگیرد. آقای رهین می گوید بنا بر حساسیت این موضوع پیش ازینکه این مساله از طریق کمسیون تخطی های رسانه ای پیگیری شود لازم دانسته است به شبکه های تصویری وکیبلی هشدار دهد.

   پیش ازین شبکه تلویزیونی امروز هم به دستور مستقیم شورای وزیران مسدود شده بود. اقدامی که در مورد تلویزیون امروز صورت گرفت، مورد استقبال جامعه افغانی ونهادهای فرهنگی قرار گرفت. رسانه های تصویری که با استفاده از آزادی بیان ودموکراسی به نشر برنامه های موهن دست می زنند اکنون درافغانستان کم نیستند. رسانه هایی که بدون در نظر داشت علایق واعتقادات مردم افغانستان صرف به منظور خوشنود کردن مراجعی که از آن پول به دست می آورند، گاهی اقدام به نشر برنامه ها وکلیپ هایی می کند که براستی توهین به مردم است.

    وزارت اطلاعات وفرهنگ همواره مورد انتقاد محافل فکری وفرهنگی بوده است که چرا در قبال نشرات برخی از رسانه ها حساسیت نشان نمی دهد. اگر چه که در گذشته ودر زمان وزارت آقای عبدالکریم خرم این انتقادات ساحه وسیع تری داشته و برخی از محافل وی را متهم به نقض آزادی بیان می کرد. اما درجامعه ای که نود ونه فیصد آن مسلمان است ولاجرم هر خانه وخانواده ای طی سی سال جنگ وبحران عزیزی را از دست داده وبه نحوی مخالف با نشرات ضد فرهنگی واخلاقی می باشد، دخالت وهشدار وزارت اطلاعات وفرهنگ جنبه های توجیهی زیادی پیدا می کند. زیرا اگر این وزارت به حیث یک مرجع نتواند به خواست های مردم پاسخ دهد، در آن صورت باید منتظر فجایع بیشتری باشیم که به هیچ روی شایسته ملتی نیست که اکثریت قاطع آن را  مسلمانان وخانواده های شهدا تشکیل می دهد.

   چند سال پیش اگر چه یکی از رسانه ها تصویر تسبیح بدست آقای رهین را دریک محفل رقص منتشر نمود، اما هشدار اخیر وزیر اطلاعات وفرهنگ درجامعه سنتی افغانستان که اعتقادات دینی خود را نسبت به هر چیزی ترجیح می دهد مورد استقبال قرار گرفته است؛ شبکه های کیبلی  ورسانه های تصویری که احیانا به نشر وپخش تصاویر مستهجن دست می یازند، در سایه دموکراسی وآزادی بیان، در واقع با احساسات یک ملت بازی می کنند. شاید درست تر این باشد که این رسانه ها بیشتر در راستای آگاهی دهی ونشر برنامه های آموزشی وفرهنگی همت نمایند تا درپرتو اطلاع رسانی و آگاهی دهی شفاف در زمینه های اجتماعی و آسیب های که مردم با آن روبروهستند نظیر اعتیاد و نبود بهداشت محیطی، نسل امروز وفردای کشور در صحت وسلامت باشند.

    این نکته نیز ضروری است که هر نهاد مرجع وپاسخگو نباید هم  چنانکه در بی تفاوتی به سر ببرد، از خواسته های اقشار به حیث یک مستمسک برای جلوگیری از آزادی بیان استفاده نماید. مهم این است که باید خواست اکثریت مردم درنظر گرفته شود وبرای رشد آزادی بیان وتوسعه آگاهی از هرگونه تلاش وکوششی نباید فروگذار شود.

با کارت های جعلی انتخابات می شود؟

 

سه میلیون کارت جعلی انتخابات در بازار قصه خوانی پشاور چاپ شده ودر ولایات مختلف کشور توزیع شده است. این کارت های جعلی در ولسوالی های سروبی ، چهار آسیاب وپغمان در کابل وهم چنان درولایت های لغمان، قندوز، بغلان وجاهای دیگر به صورت وسیع توزیع گردیده است. در  واکنش به این رویداد یک کاندید ولسی جرگه از ولایت بغلان از نامزدی خود انصراف داده و در میان کاندیدان ولسی جرگه در سراسر کشور، اضطراب وتشویش خلق شده است.

  پاکستان برای افغانستان همه چیز تولید می کند از آب آشامیدنی وجوس کیله گرفته تا کارت های انتخاباتی و شاید هم روزی با اسکناس های افغانی چاپ پاکستان روبرو شویم. این مهم نیست که یک کشور همسایه که در تقلب وجعل کاری همه چیز حرفه یی است چه کاری می کند. مهم این است که دانسته شود این کارت های تقلبی وجعلی که کم هم نیستند چگونه واز کدام مسیر ها وتوسط چه کسانی در ولایات افغانستان رسیده وتوزیع شده است. رئیس جمهور کرزی در نشستی که با مسولین ریاست امنیت ملی داشته، رئیس این اداره را شایسته ومورد اعتماد خود خوانده است. رئیس جمهور گفته است که ریاست امنیت ملی باید حافظ منافع ملی افغانستان باشد. این اظهارات رئیس جمهور همزمان است با توزیع کارت های جعلی در کشور و نگرانی های فزاینده مردم وکاندیدان ولسی جرگه. سوال این است که توزیع کارت های جعلی برای تقلب وتخطی در انتخابات، در ذیل کدام منفعت ملی معنی می شود. اگر ریاست امنیت ملی وظیفه دارد که حافظ منافع ملی باشد. پس رویداد توزیع کارت جعلی که یک نقص کلان در کار نیروهای امنیت ملی است هم در ذیل منافع ملی جای می گیرد؟

   جالب تر ازهمه واکنش کمسیون مستقل انتخابات دراین مورد است. سخنگوی این کمسیون می گوید توزیع کارت های جعلی جای نگرانی ندارد زیرا کیفیت این کارت ها آنقدر پایین است که به سادگی قابل تشخیص می باشد. حرف اینجا است که ممکن است شناسایی کارت های تقلبی برای کسانی که آموزش دیده اند و درکار شان حرفه یی هستند آسان باشد اما کارمندان این کمسیون در اقصی نقاط کشور که اکثرا از سواد کم وتجارب کمتری بهره مند می باشند آیا خواهند توانست جلو این تقلب وسیع را بگیرد؟ مساله ای  که درهمین زمینه قابل طرح می باشد این است که برخی از کاندیدان ولسی جرگه کماکان مامورین کمسیون انتخابات را مورد اعتماد نمی دانند وانصراف یک نامزد در ولایت بغلان که قبلا رئیس شورای ولایتی آن ولایت بوده دلیل محکمی برای این است که در باره برگزاری سالم وشفاف انتخابات هم چنان تردید ها وجود داشته باشد.

    حال که فقط روزهای محدودی تا برگزاری انتخابات باقی مانده است انتظار می رود دراین زمینه ودیگر موضوعاتی که به نحوی به تقلب وتخطی می انجامد به صورت گسترده اطلاع رسانی شده وبه مردم آگاهی داده شود که از استفاده این نوع کارت ها خودداری ورزند ونیز نهاد های دولتی موظف ومسول هستند که عاملان انتقال وتوزیع کارت ها را شناسایی نمایند تا در پرتو تلاش های آنان، سلامت وشفافیت انتخابات تضمین گردد. اگر این پیشگیری به شکل درست ومسولانه آن انجام نشود، یقینا در فردای انتخابات، شایبه های تقلب از اعتبار کمسیون انتخابات ومجلس دوم خواهد کاست.

 

غیر نظامیان از تعرض مصون اند

 

ملا محمد عمر در پیامی که به مناسبت عید سعید فطر انتشار داده است به افراد مسلح گروه خود دستور داده تا به غیرنظامیان آسیب نرسانند. این اولین پیام رهبر گروه طالبان است که در آن گفته می شود از جان ومال غیر نظامیان وافراد ملکی حفاظت شود. پیام رهبر طالبان زمانی انتشار یافته است که سازمان ملل متحد مسولیت هفتاد وشش فیصد تلفات ملکی را به عهده گروه طالبان می گذارد. سازمان های مدافع حقوق بشر هموار طالبان را متهم به نقض حقوق بشر وتعرض به جان ومال افراد ملکی کرده است؛ وقایعی که در گوشه وکنار افغانستان رخ می دهد، بیشترینه از سوی گروه طالبان است که در راس همه عملیات های انتحاری بیش از هر کس دیگری جان افراد ملکی را می گیرد. در برخی از موارد گزارش شده است که افراد گروه طالبان مسافرین را در مسیر راه ها از موتر پایین کرده وبه شکل بی رحمانه ای مورد شکنجه قرار داده وسپس کشته اند. بنا به گفته شاهدان عینی که جنازه های قربانیان را دیده اند، طالبان حداقل در چند مورد افرادی را دیده اند که زنده زنده توسط گروه طالبان سوختانده شده اند.

     از سوی دیگر اندرس فوگ راسموسن در اسپانیا طی یک نشست خبری گفته است تازمانی که لازم باشد نیروهای ناتودر افغانستان باقی می مانند. وی هم چنان تاکید کرده است که این سازمان استراتژی درستی در پیش گرفته وطالبان هرگز پیروز نخواهند شد. سرمنشی ناتو هم چنان گفته است طالبان را از ولایت های هلمند قندهار به عقب رانده وپیمان اتلانتیک شمالی مصمم به شکست طالبان است. گفته های راسموسن و پیامی که ملاعمر انتشار داده است هردو برای کاهش در میزان خشونت ها در نزد بسیاری از تحلیلگران سیاسی وامنیتی حایز اهمیت شمرده می شوند. زیرا اگر طالبان براستی دست از کشتن غیرنظامیان وآزار اذیت کردن رهگذران ومسافران بردارند گراف خشونت اندکی پایین خواهد آمد واز دیگرسو اگر سازمان ناتو بتواند استراتژی درستی را تعقیب نماید این امکان از سوی گروه های مسلح مخالف گرفته می شود که هرروز نا امنی ها وحوادث خونین وخشونت بار جدیدی را خلق می نمایند.

   نکته اساسی این است که گروه طالبان طی هشت سال گذشته همواره از غیرنظامیان به عنوان یک سپر جنگی استفاده کرده و از آنجاییکه دسترسی شان به نظامیان خارجی وداخلی کمتراست ، خشونت وقساوت شان را متوجه افراد ملکی کرده بود. اینک با پیام جدید ملاعمر رهبر این گروه شاید برای مسافرانی که در شاهراه ها ومسیرهای بین ولایات و ولسوالی ها تردد می نمایند این اطمینان به وجود بیاید که زنده به خانه های خود خواهند رسید. مگر واقعیت زمانی روشن می شود که اندکی زمان بگذرد ودیده شود که طالبان آیا به پیام رهبرشان عمل می کنند یانه . ونیز باید دید که قوای خارجی درافغانستان چه راهی را می پیمایند.

انتخابات با چالش های جدی مواجه است

انتخابات ولسی جرگه کشور که قرار است به تاریخ بیست وهفتم سنبله ماه جاری برگزار گردد، با چالش های جدی وخطرناکی مواجه است. طالبان شدیدا اخطار داده اند که یک نفر هم نباید پای صندوق های رای دهی بروند. این تهدید گروه طالبان در زمانی مطرح شده است که نگرانی های امنیتی در مورد انتخابات ازسوی مقامات حکومتی نیز بارها گوشزد شده است. طالبان که هم اکنون بسیاری ازمناطق کشور را می توانند تحت تهدید قرار بدهند، این انتخابات را زمینه ای برای حضور دوامدار کشورهای خارجی درافغانستان دانسته است.

  چالش های انتخاباتی اگر چند که بیشترینه از سوی گروه های مخالف مسلح مطرح است اما اپوزسیون هم حرف های قابل مکثی در این رابطه دارد. در آخرین اظهارات داکتر عبدالله رهبر ائتلاف تغییروامید آمده است که وی از تشکیل شورای عالی صلح وروند مصالحه با طالبان شدیدا نگران است واو با لحن تندی گفته است که این صلح با چه کسانی انجام  می شود. آقای عبدالله می گوید صد ها سوال در این مورد در نزد مردم است که حکومت باید به آن پاسخ بدهد. وی درمورد تدویر انتخابات هم حرف هایی دارد که مقامات کمسیون انتخابات را زیر سوال قرار میدهد. چندروز پیش آقای محقق نیز دولت را به مهندسی آراء متهم کرده واز بابت تقلبات وسیع درانتخابات اظهار نگرانی کرد.

   از سوی دیگر بسیاری از نامزدهای انتخابات پارلمانی نیز از نبود امنیت در مناطق شان ونیز کم کردن محلات رای دهی از سوی کمسیون انتخابات اظهارنگرانی کرده اند. دربسیاری از ولسوالی های کشور، عملا زمینه برگزاری انتخابات  وجود ندارد و با وضعی که پیش آمده است گروه طالبان تهدیدات خود را جدی تر از قبل مطرح کرده اند. در چنین وضعی آیا انتخابات برگزارخواهد شد؟ روزنامه نیویارک تایمز نوشته است که این انتخابات باید به تعویق می افتاد اما اینکه در داخل افغانستان ومقامات امنیتی وخود کمسیون تا چه اندازه ای روی برگزاری سالم وامن این انتخابات مطمئن است معلوم نیست.

    اگر این انتقاد ها که می گوید کمسیون انتخابات به تعمد برخی از محلات رای دهی را درمناطق آرام کشور مسدود کرده است درست  باشد، ونیز اینکه حکومت گویا در راه اندازی یک تقلب وسیع و سمت دهی آرا به نفع خودش دخالت داشته باشد، به نظر می رسد انتخابات ولسی جرگه با ناکامی روبرو خواهد شد؛ این ناکامی ها شاید بیشتر به دلایل نا امنی های گسترده در ولایات وولسوالی های کشور باشد اما بدون شک  نحوه موضع گیری وبرخورد اپوزسیون ورهبران سیاسی ناراضی از حکومت نیز تاثیرات خود را بالای انتخابات خواهد گذاشت.

   شکی نیست که اگرانتخابات به تعویق افتاده ویا هم به صورت ناقص برگزارشود، از اعتبار حکومت افغانستان خواهد کاست. اما این هم واضح است که در چنین شرایطی تنها مساله اعتبار نیست که به گونه یک موضوع انتزاعی به آن پرداخته شود بلکه وضع در آن صورت به سمتی پیش خواهد رفت که یقینا مشکلات جدی تر از گذشته را در برابر افغانستان قرار می دهد. مشکلاتی که اگر از طریق مجاری قانونی نظیر انتخابات حل نگردد، یقینا از راه نظامی وغلبه راه حل منطقی نخواهد داشت.

واکنش های منفی در برابر شورای عالی صلح

 

تلاش های دولت افغانستان برای مذاکره وسرانجام صلح با گروه طالبان، اینک وارد مراحل عملی خود شده وشورای عالی صلح با ترکیب شصت نفره که درآن متنفذین قومی، رهبران سیاسی وجهادی وبه تعداد هفت نفر از زنان وجود دارد به کار خود آغاز کرده است. این شورا به اساس فیصله جرگه ملی مشورتی صلح به وجود آمده وماه ها طول کشیده است تا اعضای آن برگزیده شوند. تاسیس شورای عالی صلح، در واقع بلندترین وعملی ترین گام هایی است که ازسوی دولت افغانستان برداشته می شود.

   اما واکنش ها در برابر این شورا ازهم اکنون منفی ارزیابی می شود. در نخستین واکنش ها آقای داکتر عبدالله رهبر اپوزسیون ورقیب اصلی رئیس جمهور حامد کرزی در انتخابات ریاست جمهوری، با الفاظ تندی از آن انتقاد کرده است. داکتر عبدالله می گوید صلح با کی ؟ درکجا وبرای کی ؟ وی اضافه می کند که صلح با کسانی که گلوی پنج نفراز اردوی ملی را بریده است؟ آقای عبدالله می گوید صدها سوال در این زمینه وجود دارد.

   از سوی دیگر گروه طالبان نیز مانند همیشه صدای صلح را از سوی حکومت افغانستان یا بدون پاسخ گذاشته و یا هم اینکه با حملات خونین وخشن جواب داده است. در این مرحله اما طالبان به صراحت مطالب قبلی خودرا که عبارت از خروج نیروهای خارجی است تکرار کرده وظاهرا وقعی به تاسیس شورای عالی صلح نگذاشته است. این موضع طالبان درحالی اتخاذ گردیده که درترکیب شورای عالی صلح، تنی چند از مقامات سابق رژیم طالبان نیز حضور دارند. به نظر می رسد گروه های مخالف مسلح نه تنها عکس العمل مثبتی در رابطه به تشکیل شورای عالی صلح ندارند بلکه صلح تحت هرنام وعنوانی در آجندای کاری آنان قرار ندارد.

   از دیگر سو، برخی از نماینده گان پارلمان نیز ترکیب اعضای شورای عالی صلح را غیرمفید میداند. میراحمد جوینده یک وکیل پارلمان گفته است در واقعیت امر کسی به عنوان متنفذ قومی وجود ندارد زیرا کسانی که بالای اقوام رهبری می کنند به زور سلاح بوده است. شاید اشاره آقای جوینده به رهبران جهادی است. اما این مطلب را نادیده  می گیرد که اگر آنان به زور سلاح هم در راس اقوام قرار کرفته باشند اکنون سی سال از بحران افغانستان می گذرد ولابد آنان از نظر سنی موسفید ومتنفذ شده اند. به هرحال نگرانی ازبابت حقوق زنان نیز هم چنان پا برجاست واگر چه گفته می شود هفت نفر از زنان در ترکیب این شورا قرار دارد اما مشکلات در حصه کار، اشتغال، تعلیم و حقوق زنان آن قدر زیاد است که تشویش هایی را از هم اکنون در محافل اجتماعی برانگیخته است. زیرا جدی ترین شایبه ای که در این مورد وجود دارد این است که آزادی های مدنی واجتماعی مردم افغانستان به خصوص زنان در پروسه صلح نادیده گرفته شود.

کابل بانک ونگرانی های فزاینده مردم

 

مردم می گویند اگر کابل بانک را دولت تضمین کرده است مردم را چه کسی تضمین خواهد کرد؟ روزانه صدها نفر در شعبات کابل بانک صف می کشند ولی پولی نیست که به مشترکین داده شود. کسانی که به دنبال معاش خود آمده اند دست خالی به خانه بر می گردند وآنانی که پول های بیشتری دراین بانک پس  انداز کرده اند خواب از چشمان شان پریده است. دریک مورد یک مامور کابل بانک به یک مشتری  خود در حضور خبرنگار روزنامه افغانستان گفت که دراین شعبه پولی نمانده وشما می توانید به مرکز بروید.

  ظاهرا چند روز می شود که سراسیمگی ونگرانی ازبابت آشفتگی مالی کابل بانک عاید حال مردم گردیده است. اگر چند وزیر مالیه طی مصاحبه ای به شدت تاکید کرد که از کابل بانک حمایت می کند وخطاب به مردم گفت که پول های آنان را تا سطح یک هزار میلیون تضمین می نماید اما در عالم واقعیت ودر شعبات کابل بانک، مناظر دیگری دیده می شود؛ منظره هایی از نگرانی وعصبانیت وحتا بلاتکلیفی مامورینی که پشت میزهای خالی نشسته اند. این وضع تا کی دوام خواهد کرد کسی نمیداند. اما آنچه فعلا دیده می شود این است که مردم به شدت اعتماد خودرا از دست داده اند. این سلب اعتماد متاسفانه اکنون تنها از آدرس کابل بانک نیست بلکه زمزمه در مورد بانک های خصوصی دیگر نیز شروع شده است.

    مردم فقیر وبی بضاعتی که باهزاران امید، اندک پول خود را به این بانک ها گذاشته اند ومی شنوند که بانکداران در کشورهای خارجی سرمایه گذاری کرده ومیلیون ها پول مردم در دبی ودیگر شهرهای لوکس گرو مانده است، تشویش های شان زیاد تر می شود. مامورینی که زندگی شان به معاش اندک ماهوار شان بستگی دارد وقتی از کابل بانک دست خالی برمی گردد چه کسی آن را تضمین می کند؟ یک سهامدار کابل بانک با جدیت وقاطعیت گفته است که به اندازه کافی، پول درکابل بانک موجود است اما وضعی را که روزانه درشعبات کابل بانک می گذرد نمی بیند. دراین حالت آیا چه اعتبار وتضمینی باقی می ماند. معلوم نیست سهامداران ومامورین بلند رتبه این بانک حالا چه حرفی برای گفتن دارند؟

   به نظر می رسد احیا وتوسعه بانک ملی درافغانستان به صورت یک ضرورت همیشگی مطرح است. بانک های که نتواند اعتبار وتضمین حکومت را به همراه خود داشته باشد نمی تواند کار اش را موفقانه وآنطوریکه مشتریان شان توقع دارند پیش ببرند. زیرا وضع اقتصادی افغانستان، ایجابات خاص خود را دارد واین کشور بسیار تفاوت دارد با کشورهای که سیستم بازار آزاد در آن باموفقیت  جواب داده است. اینجا نظارت کامل دولت بر فعالیت های بانک های خصوصی نه تنها یک ضرورت  بلکه واجب است. برای اینکه مردم درهرحالی دولت وحکومت را مرجع مطمئین خود به حساب می آورند.

بانک مرکزی ورد گزارش واشنگتن پست

 

به دنبال نشر این گزارش در واشنگتن پست که گویا بانک مرکزی افغانستان کنترل کابل بانک را در دست گرفته   واین بانک تا سقف سیصد میلیون ضرر کرده است، هرج ومرجی در پیش شعبات کابل بانک ازسوی مشترکین این بانک به راه افتاده ونگرانی های فزاینده ای را در بازار افغانستان به وجود آورد.

    اینک اما بانک مرکزی کشور ادعای واشنگتن پست را رد کرده و مقامات کابل بانک نیز منکر شده اند که فشاری از سوی دافغانستان بانک برآنان وارد شده باشد. کابل بانک از بانک های خصوصی پیشرو در کشور بود که طی سالیان گذشته با سیستم مدرن بانکداری توانست هزاران مشتری را جلب کرده وسیستم تحویلی معاشات افراد اردو،  معلمین وپلیس را نیز به عهد بگیرد. این بانک خصوصی اما درکنار سهولت هایی که برای مشترکین خود آورده بود، این نگرانی را نیز همواره تزریق می کرد که روزی روزگاری به افتلاس دچار شود. خرید ویلاهای لوکس در دبی و مصار ف هنگفتی که به صدها میلیون دالر  تجاوز می کرد از عمده ترین فاکت های نگرانی در بازار به حساب می آمد. اگر چند هیچ کسی تاکنون روی مدیریت ومنجمنت این بانک حرف نزده است اما همینکه کار به مداخله بانک مرکزی کشیده است خود دلیلی بر نقص های درون اداری کابل بانک است.

     دیروز تعداد زیادی از شهروندان غرض گرفتن پول های خود پیش شعبات کابل بانک صف کشیدند وسرانجام چون پولی دربانک باقی نمانده بود دست خالی به خانه باز گشتند. این بانک میلیون ها دالر را از درک بخت حساب جمع آوری کرده که این پول ها بیشترینه به قشر فقیر وکم درآمد جامعه تعلق دارد. خانواده های که فقط توانسته بودند صد الی دوصد دالر برای آزمایش بخت خود به این بانک بریزند هم اکنون نگران پول ازدست رفته شان هستند. والبته کسانی هم هستند که مبالغ هنگفتی دراین بانک سرمایه گذاری کرده ا ند  که بدون شک افتلاش وضرر بانک نه تنها به آنان که به مجموعه بازار وسیستم اقتصادی فوق العاده شکننده افغانستان ضربه می زند.

   جالب تر ازهمه اما این است که این گزارش را واشنگتن پست به نشر رسانیده و باعث سراسیمگی مردم در افغانستان شده است. رسانه های غربی اگر چه آگاه تراز رسانه های داخلی درقبال رویدادهای سیاسی، نظامی واقتصادی افغانستان عمل می کنند اما گاهگاهی نشرات شان سبب واکنش های متفاوتی در کشور می گردد. چنانچه در رابطه به تقاعد آقای فضل احمد فقیریار معاون لوی سارنوالی افغانستان گزارشی را به نشررساند که اینک آقای فقیر یار آن را یک قصه ساختگی از سوی روزنامه نیویارک تایمز دانسته و واضحا می گوید که این روزنامه دروغ گفته است.

     با توجه به وضعیت اقتصادی مردم افغانستان واحتمالاتی که در رابطه به کابل بانک متصور است به نظر می رسد مداخله بانک مرکزی افغانستان می تواند جلو ضررهای بیشتر را بگیرد. این ضرب المثل که ضرر را از هرجا که ممکن باشد باید جلوگیری کرد مصداق حال کابل بانک است واگر چه بانک مرکزی رسما گفته است که در امور کابل بانک دخالتی ندارد اما مثل ا ینکه زمان این فرارسیده است که این دخالت صورت بگیرد.

حذف چهارده نام از لیست نهایی انتخابات

 

از آغاز مبارزات انتخاباتی ولسی جرگه تاکنون شصت ودونفر از لیست نامزدان انتخابات ولسی جرگه حذف شده است. در آخرین مورد کمسیون سمع شکایات انتخاباتی نام های چهارده نفر را از لیست خارج کرده ومقامات دراین کمسیون می گویند این افراد بیشترینه به دلیل عدم استعفا از پست های دولتی شان خلع صلاحیت برای نامزدی انتخابات شده اند.

    حذف نام های بیش از شصت نفر در دومین انتخابات ولسی جرگه کشور، حکایت جدی از دقت ومراقبت دست اندرکاران کمسیون های مربوط به ا نتخابات است که با توجه به شایبه های تقلب وتخطی که به آدرس کمسیون انتخابات در گذشته نسبت داده می شد. مامورین عالی رتبه کمسیون انتخابات به همین دلیل ازمقام های خود برکنار گردیدند و انتخابات ریاست جمهوری توام با جنجال های فراوانی بود که سرانجام انتخابات را به دور دوم برد. شاید دست اندرکاران پروسه انتخابات می خواهند با حذف نام های متعدد از لیست نهایی فهرست نامزدان به نحوی بنمایانند که در امورمربوط به انتخابات جدیت و مواظبت لازم به کار رفته است. اگر چند که تنها حذف نام ها نمی تواند مبین کار کرد درست یگ ارگان باشد اما بدون شک تمهیدی برای جلب افکار عامه به حساب می آید.

     اما این تنها یک رویه قضیه است؛ شاید هم کسانی که  از لیست حذف شده اند براستی صلاحیت این را نداشته باشند که در رقابت های انتخاباتی شرکت نمایند. یا به همان دلیلی که کمسیون می گوید ویا اینکه این اشخاص دست شان به جرایمی آلوده است که کمسیون را واداشته تا اسامی آنان را از لیست خارج کند. به هرحال این رویدا در افکار عمومی استقبال شده است ومردم انتظار دارند درهمه عرصه ها همینگونه جدیت ومراقبت وجود داشته باشد. درآخرین اظهار نظرهایی که ازسوی مقامات کمسیون انتخابات شده است شاه سلطان عاکفی یک عضوکمسیون بررسی تخطی های ا نتخاباتی می گوید افرادی که دراین کمسیون ها مشغول وظیفه هستند اشخاص تحصیلکرده وکارفهم می باشند. اگر چند که طی روزهای گذشته در رسانه ها شایع شده بود که کمسیون انتخابات، برخی از ماموری برکنار شده خود را دوباره به کار گماشته است، اما وضع چنان به نظر می رسد که کمسیون های مستقل انتخابات و سمع شکایات با تجربه ودرسی که از گذشته گرفته اند، اینبار روند امور را در شفافیت بهتری پیش ببرند.

   حذف نام چهارده نفراز فهرست نهایی انتخابات، در زمانی صورت گرفته است که هنوز قریب به بیست روز به موعد برگزاری انتخابات باقی است واحتمال این وجود دارد که بازهم نام هایی از این لیست خارج شوند. مردم عقیده دارند که امسال درمیان کاندیدان ولسی جرگه کسانی وجود  دارند که نه از نظر سواد وسطح تحصیل ونه هم ازدیگر نظرگاه ها صلاحیت کاندید شدن را نداشته اند. شاید یکی از دلایل تراکم در لیست نامزدان واینکه هرکسی که خواسته خود را نامزد کند این باشد که برای کاندیداتوری مجلس نماینده گان هیچ معیاری درنظر گرفته نشده است. اگربحث برسر شایسته سالاری باشد طبیعی است که ضرورت این پیش می َآید تا برای نامزدی در پست نماینده گی از مردم معیارهای مشخصی وجود داشته باشد تا هرکسی نتواند بدون اینکه صلاحیت فکری واجتماعی این کار را داشته باشد به میدان رقابت بیاید.

رنگ خونین انتخابات

 

هنوز کمتر از یک ماه به انتخابات باقی مانده است اما تا کنون قربانی های زیادی در این راه داده شده وتکان دهنده ترازهمه کشته شدن پنج نفراز اعضای ستاد انتخاباتی یک نامزد ولسی جرگه در هرات است که بعد از ربوده شدن، اجساد سوراخ سوراخ شده آنان در یک مخروبه در ولسوالی ادرسکن ولایت هرات پیدا شده است؛ کشته شدن پنج نفراز یک ستاد چه انگیزه هایی خواهد داشت؟ آیا برای اینکه آنان برای یک نامزد زن کار می کردند کشته شده ا ست یا اینکه کدام علت دیگری هم وجود دارد.

     این دومین واقعه در نوع خود است که در هرات اتفاق می افتد. آنچه باعث حیرت وشگفتی است اینکه در این ولایت که بیشترینه یک ولایت فرهنگی می باشد چگونه این رویدادهای خونین اتفاق افتاده است. مردم هرات در همه انتخابات ها ثابت کرده اند که به عنوان یک مردم آزادی خواه وفرهنگ پرور هماره به مسایل ملی با دید احترام نگریسته وبرای تحکیم بنای دموکراسی از خود مایه گذاشته اند. این مردم ثابت کرده اند که تا چه حدی به انتخابات به مثابه یک پروسه ملی ودموکراتیک احترام قایل هستند. اینک  اما وقایعی درآنجا اتفاق می افتد که همه را گیج کرده است. مقامات محلی هم از وقوع حادثه کشته شدن پنج نفر بطور همزمان شوکه شده است. آنان فقط این قدر گفته اند که قضیه از نظرشان مشکوک می باشد.

    دردیگر نقاط کشور هم وضع چندان بر وفق مراد نیست زیرا دراکثر مناطق متاسفانه امنیت به اندازه ای خراب است که احتمال برگزاری آرام انتخابات را بعید می سازد. بطورمثال از هجده ولسوالی ولایت غزنی فقط سه ولسوالی درامنیت به سر می برد پانزده ولسوالی دیگر در رده های نا امن، بسیار ناامن وبرخی هم تحت تسلط طالبان قرار دارد. با این حال چگونه می شود در این ولسوالی ها انتخابات برگزار شود. چند روز پیش یک نامزد ولسی جرگه در ولسوالی قره باغ ربوده شده وسپس جنازه غربال شده اش پیدا شد. کاندیدانی که دراین ولسوالی ها به سر می برند معلوم نیست توانسته باشند به صورت اساسی کمپاین نمایند. ونیز این خطر وجود دارد که در روز برگزاری انتخابات مردم نتوانند از ترس طالبان ازخانه های شان بیرون بیایند.

     وضع درجنوب وشرق کشور به مراتب نگران کننده تر گزارش می شود اما مقامات امنیتی کشور همواره اطمینان داده اند که امنیت انتخابات را تامین خواهند کرد. اگر چه اطمینان اردوی ملی وپلیس ملی می تواند تا ا ندازه ای به مردم روحیه بدهد اما طوری که دیده می شود رنگ انتخابات پیش رو خونین است. این احتمال وجود د ارد که ظرف روزهای آینده قربانیان بیشتری داشته باشیم. با این وضع، می طلبد که قوای امنیتی کشور با تمام جدیت وتلاش نگذارند پروسه انتخابات اخلال گردد. انتخابات ولسی جرگه به مثابه آبروی کل مردم افغانستان است ونباید این آب رخ به سادگی از بین برود.

 

تعریف مشخصی از تروریزم چه خواهد بود

 

سخنگوی رئیس جمهور گفته است مقام  ریاست جمهوری ، تعریف مشخصی از  تروریزم ارائه خواهد کرد. وحید عمر هم چنان  گفته است رئیس جمهور کرزی مصمم است تا جنگ از روستاهای کشو ر به مراکز هراس افگنان انتقال یابد. این گفته های عمر مبنی براینکه رئیس جمهور متعهد است تا تعریف مشخصی از تروریزم ارائه دهد، پس از آن در مطبوعات آمده است که رنگین داد فرسپنتا مشاور امنیت ملی در مقاله طولانی خود مرز میان دوست ودشمن را در افغانستن نا مشخص ومبهم توصیف کرده وگفته است که باید دشمن وتروریزم تعریف شود. آقای سپنتا پس از نشر مقاله اش در روزنامه های خارجی وداخلی، اظهار داشته بود که هیچ گاهی تروریستان را برادر خطاب نخواهد کرد.

   آقای سپنتا که پس از وزارت خارجه وهم اکنون در یک موقعیت حساس وظیفوی قرار دارد، نوشته ای را به نشر رسانده که در آن تعریف نا امید کننده ای از حالات افغانستان وروند جنگ دیده می شود. از آنجاییکه اشراف وی بر مسایل ملی ومنطقوی غیرقابل انکار می نماید، به این گمانه دامن  زده شده است که گویا افغانستان در گردابی می چرخد که هیچ اراده ای برای نجات از آن پیش هیچ کسی نیست. مقارن با نشر مقاله آقای سپنتا، کمپاین پنجاه درصد زنان نیز در نامه سرگشاده ای به رئیس جمهور نگرانی خود را درمورد حقوق زنان  وصلحی که رئیس جمهور از آن  حرف می زند ابراز کرده است.

  از سوی دیگر برنامه  خروج سربازان خارجی از افغانستان ، مساله مغلق دیگری در پرونده جنگ ناتمام افغانستان به حساب می آید. تبلیغات خروج سربازان خارجی وعدم ظرفیت اردو وپلیس کشور برای به عهده گیری مسولیت های امنیتی، امروزه از بحث های داغ رسانه ها در داخل وخارج کشور است. برخی از جنرالان امریکایی صراحتا ابراز عقیده می کنند که اعلان روند خروج نیروهای امریکایی از افغانستان روحیه طالبان را تقویت می کند. قبلا دیگر مقامات امریکایی نیز نظیر این را اظهار کرده بودند.حتا  جنرال پترویس گفته بود که حساسیت اوضاع را به رئیس جمهور اوباما گوشزد خواهد کرد.

    درهمین گیرودار اما جوبایدن معاون ریاست جمهوری امریکا گفته است که جنگ افغانستان درحال نتیجه دادن است واین جنگ پس از غفلت دوساله از سرگرفته شده و این قضاوت که امریکا درافغانستان شکست خورده است پیش از موقع می باشد. کلاف سردر گم جنگ  درخروج سربازان وشروع مجدد جنگ از سوی امریکا، نگرانی نهادهای حقوق بشری وزنان از صلح وگفتگو با طالبان، و معضل دوامدار فساد اداری ، اینک چشم ها را به استراتژی رئیس جمهور کرزی خواهد دوخت که او در کنار صلح طلبی مدام خود با گروه های مسلح مخالف، بالاخره چه کسی را به عنوان دوست وچه کسی را به حیث دشمن برای مردم افغانستان معرفی خواهد کرد.

  اگر رئیس جمهور بتواند مرز ظریف و گاها نا مرئی بین دوست ودشمن را درافغانستان مشخص کند، به نظر می رسد روند جنگ هم به سمت یک نتیجه رهنمون خواهد شد وهم برنامه خروج سربازان خارجی از کشور کسی را بیمناک نخواهد کرد، زیرا با ارائه تعریف واضح از دشمن، تنها نیروهای امنیتی نیست که با آنان درگیر می شود بلکه دراین صورت این مردم است که برای حفظ نظام ودستاوردهای مدنی وقانونی شان علیه هرگونه آشوب وشورش بپا خواهند ایستاد.

درحاشیه حقیقت یک اعتراف

 

سرانجام پاکستانی ها اعتراف کردند که برای جلوگیری از مذاکره طالبان ودولت افغانستان، ملابرادر را دستگیرکرده اند. نیویارک تایمز با نقل قول از یک مقام پاکستانی نوشته است که وی گفته ما به این خاطر ملابرادر ودیگران را دستگیر کردیم که او می خواست در غیاب ما با دولت افغانستان به توافقاتی دست یابد.

  نیویارک تایمز اگر چند نامی از این مقام پاکستانی نمی برد اما بعداز هفت ماه دستگیری ملابرادر، اینک این  گمانه که  دستگیری وی برای ضربه زدن به روند مذاکرات با طالبان بوده  به حقیقت نزدیک شده است. پاکستانی ها می گویند ما از نزدیک با طالبان روابط داریم ونمی خواهیم که این گروه با حکومت حامدکرزی وهند آشتی کند.

   از سوی دیگر گزارش هایی وجود دارد مبنی براینکه امریکایی ها مدام رئیس جمهور کرزی را تحت فشار قرار می دهند که پیشنهاد صلح وی با طالبان به کجا رسیده است. همزمان با این بحث وجدل ها در پشت پرده سیاست در منطقه، امریکایی ها از یک اهرم فشار دیگری نیز استفاده می کند که آن عبارت از خروج نیروهای نظامی این کشور در جولای سال 2011 است. تحلیلگران سیاسی نظامی براین عقیده اند که نفس تبلیغات خروج می تواند مورال دشمن را بالا برده و موجبات تضعیف حکومت حامد کرزی را فراهم کند. آنچه تا کنون دیده شده است از سرگیری بمباران های هوایی توسط قوای ناتو وبعضا عملیات های زمینی است که بعداز آمدن جنرال پیترویس روی دست  گرفته شده است. درموازات با این اما گروه طالبان ودیگر مخالفان مسلح دولت افغانستان کوشیده اند به تحرکات خود شدت بخشیده وحتا دربرخی از نقاط مردم را سنگسار نمایند.

   افغانستان در گرداب بازی هایی می چرخد که یک سوی آن بدون شک پاکسستان است؛ کشوری که طالبان را در گذشته به وجود آورده وهم اکنون سعی دارد با استفاده از  این گروه نگذارد افغانستان به صلح دایمی وسراسری برسد. پاکستان دیگر انکار نمی کند که از طالبان حمایت نکرده ونمی کند بلکه بطور واضح می گوید که  میخواهد از این گروه برای مقاصد منطقوی خود استفاده ببرد. کاری که این دولت پاکستان انجام می دهد در درون خاک پاکستان هم چندان طرفدارانی ندارد به جز حلقات کوچک ومحدودی که از تمویل وتجهیز طالبان منافعی را جستجو می کنند که عمدتا ریشه درمسایل قومی دارد. نظیر این گونه اشخاص که درحلقات خرد و کوچکی دست وپا میزند جنرال حمید گل سابق رئیس سازمان استخبارات این کشور است. وی قبلا در مصاحبه با یک روزنامه غربی گفته بود که طالبان به پیروزی نزدیک شده اند وضرورتی برای مذاکره با دولت افغانستان نمی بینند.

   با آنکه افغانستان متاسفانه هم چنان از درک فعالیت های تروریزم در کشور ومخالفت های بی منطق برخی از دسته جات مسلح رنج می برد، اکنون دیده می شود که از منطق برتری در بازی های سیاسی منطقوی برخوردار گردیده ودنیا می داند که ریشه های تروریزم براستی درخارج از خاک افغانستان قرار دارد، چیزی که دولت افغانستان همیشه آن را تکرار کرده ولی بدبختانه کمتر گوشی آن را شنیده است.

نام هایی که حذف می شوند

 

با حذف نام های ده تن دیگر از فهرست نهایی کاندیدان ولسی جرگه، به نظر می رسد کمسیون سمع شکایات انتخاباتی با جدیت و دقت لازم به وظیفه اش رسیده گی می کند. سخنگوی این کمسیون گفته است که این افراد بیشترینه به دلیل عدم استعفا از پست های دولتی شان واجد شرایط کاندیداتوری شناخته نشده واسامی شان از لیست نهایی حذف شده است. قبلا هم تعدادی از حضور در رقابت های انتخاباتی ولسی جرگه به دلایل مشابهی محروم شده بودند.

    کمسیون شکایات انتخاباتی می گوید از آغاز مبارزات انتخاباتی تا کنون یک هزار ویک صد مورد شکایات انتخاباتی به اداره مربوطه مواصلت ورزیده که این کمسیون برای بررسی دقیق این شکایات خودرا ملزم می داند. این یک واقعیت است که درجامعه افغانی، برخی ها می خواهند بنا به ضرب المثل معرو ف دو خربوزه را در یک دست خود بگیرند. آنانی که از مقام های دولتی شان استعفا نداده اند همزمان می خواهند درانتخابات هم حضور داشته باشند وبه مجلس نماینده گان راه بیابند. با وجودی که همه از لوایح وقانون انتخابات معلومات دارند مخصوصا کاندیدانی که برای رقابت درانتخابات ولسی جرگه ثبت نام کرده اند.

    حال آیا این افراد می خواهند با این کارشان دو خربوزه را در یک دست  بگیرند یا اینکه با عدم استعفای شان از پست های دولتی به قانون انتخابات دهن کجی می کنند؟ برخی ها شاید آن قدر اوضاع را بهم ریخته و پریشان می بیند که با عملکرد های این چنینی به خود شان اطمینان می دهند که در صورت برنده نشدن درانتخابات،  پست ومقام دولتی شان باید محفوظ  بماند. درحالیکه این یک جفا در حصه مردم  است. قانون انتخابات وتذکرات پیهم کمسیون مستقل انتخابات وکمسیون شکایات انتخاباتی این مساله را واضح ساخته است که هرکسی که می خواهد در رقابت های انتخاباتی مجلس نماینده گان شرکت نماید، باید از مقام های دولتی شان کنار بروند.

    با عدم اجرای قوانین انتخاباتی، خود انتخابات به هرج ومرج کشیده می شود. اینجا هم به کاندیدان اصلی مردم ظلم صورت می گیرد وهم شایبه های تقلب وتخطی بیشتر می گردد. گاهی که یک بند از یک لایحه قانونی به استهزاء گرفته شود مثل این است که تمام قانون زیر پا گذاشته شده است. اقدامات کمسیون شکایات انتخاباتی از این نظراست که مورد استقبال وتکریم مردم افغانستان قرار می گیرد.

  نام هایی که حذف می شوند، معمولا اشخاصی نیستند که به انتخابات به دیده یک پدیده قانونی ودموکراتیک بنگرند. این افراد از نظر روانی و حس شدید جاه طلبی در رده آدم هایی قرار می گیرند که می خواهند همه چیز را همزمان با خود داشته باشند. این افراد به علاوه حس شدید شهرت طلبی ، متاسفانه فاقد جرات لازم سیاسی هم هستند. زیرا کسی که پا به عرصه سیاست می گذارد بدون شک باید دست از  برخی امتیازات بکشد. حال کاندیدی که نمی خواهد برای تعمیل یک امر قانونی از پست دولتی خود استعفا دهد، آیا می تواند نماینده راستین یک کتله عظیم اجتماعی هم باشد؟