ملا محمد عمر در پیامی که به مناسبت عید سعید فطر انتشار داده است به افراد مسلح گروه خود دستور داده تا به غیرنظامیان آسیب نرسانند. این اولین پیام رهبر گروه طالبان است که در آن گفته می شود از جان ومال غیر نظامیان وافراد ملکی حفاظت شود. پیام رهبر طالبان زمانی انتشار یافته است که سازمان ملل متحد مسولیت هفتاد وشش فیصد تلفات ملکی را به عهده گروه طالبان می گذارد. سازمان های مدافع حقوق بشر هموار طالبان را متهم به نقض حقوق بشر وتعرض به جان ومال افراد ملکی کرده است؛ وقایعی که در گوشه وکنار افغانستان رخ می دهد، بیشترینه از سوی گروه طالبان است که در راس همه عملیات های انتحاری بیش از هر کس دیگری جان افراد ملکی را می گیرد. در برخی از موارد گزارش شده است که افراد گروه طالبان مسافرین را در مسیر راه ها از موتر پایین کرده وبه شکل بی رحمانه ای مورد شکنجه قرار داده وسپس کشته اند. بنا به گفته شاهدان عینی که جنازه های قربانیان را دیده اند، طالبان حداقل در چند مورد افرادی را دیده اند که زنده زنده توسط گروه طالبان سوختانده شده اند.
از سوی دیگر اندرس فوگ راسموسن در اسپانیا طی یک نشست خبری گفته است تازمانی که لازم باشد نیروهای ناتودر افغانستان باقی می مانند. وی هم چنان تاکید کرده است که این سازمان استراتژی درستی در پیش گرفته وطالبان هرگز پیروز نخواهند شد. سرمنشی ناتو هم چنان گفته است طالبان را از ولایت های هلمند قندهار به عقب رانده وپیمان اتلانتیک شمالی مصمم به شکست طالبان است. گفته های راسموسن و پیامی که ملاعمر انتشار داده است هردو برای کاهش در میزان خشونت ها در نزد بسیاری از تحلیلگران سیاسی وامنیتی حایز اهمیت شمرده می شوند. زیرا اگر طالبان براستی دست از کشتن غیرنظامیان وآزار اذیت کردن رهگذران ومسافران بردارند گراف خشونت اندکی پایین خواهد آمد واز دیگرسو اگر سازمان ناتو بتواند استراتژی درستی را تعقیب نماید این امکان از سوی گروه های مسلح مخالف گرفته می شود که هرروز نا امنی ها وحوادث خونین وخشونت بار جدیدی را خلق می نمایند.
نکته اساسی این است که گروه طالبان طی هشت سال گذشته همواره از غیرنظامیان به عنوان یک سپر جنگی استفاده کرده و از آنجاییکه دسترسی شان به نظامیان خارجی وداخلی کمتراست ، خشونت وقساوت شان را متوجه افراد ملکی کرده بود. اینک با پیام جدید ملاعمر رهبر این گروه شاید برای مسافرانی که در شاهراه ها ومسیرهای بین ولایات و ولسوالی ها تردد می نمایند این اطمینان به وجود بیاید که زنده به خانه های خود خواهند رسید. مگر واقعیت زمانی روشن می شود که اندکی زمان بگذرد ودیده شود که طالبان آیا به پیام رهبرشان عمل می کنند یانه . ونیز باید دید که قوای خارجی درافغانستان چه راهی را می پیمایند.