وزارت اطلاعات وفرهنگ به آن عده رسانه هایی که برنامه های خلاف موازین اخلاق نشر می کنند هشدار داده است. سیدمخدوم رهین وزیر اطلاعات وفرهنگ گفته است که برخی از شبکه های کیبلی صحنه های معاشقه را به نمایش گذاشته ودر این مورد از سوی شورای علماء وخانواده ها به وی شکایت شده وخواسته شده است که جلو این گونه نشرات را بگیرد. آقای رهین می گوید بنا بر حساسیت این موضوع پیش ازینکه این مساله از طریق کمسیون تخطی های رسانه ای پیگیری شود لازم دانسته است به شبکه های تصویری وکیبلی هشدار دهد.
پیش ازین شبکه تلویزیونی امروز هم به دستور مستقیم شورای وزیران مسدود شده بود. اقدامی که در مورد تلویزیون امروز صورت گرفت، مورد استقبال جامعه افغانی ونهادهای فرهنگی قرار گرفت. رسانه های تصویری که با استفاده از آزادی بیان ودموکراسی به نشر برنامه های موهن دست می زنند اکنون درافغانستان کم نیستند. رسانه هایی که بدون در نظر داشت علایق واعتقادات مردم افغانستان صرف به منظور خوشنود کردن مراجعی که از آن پول به دست می آورند، گاهی اقدام به نشر برنامه ها وکلیپ هایی می کند که براستی توهین به مردم است.
وزارت اطلاعات وفرهنگ همواره مورد انتقاد محافل فکری وفرهنگی بوده است که چرا در قبال نشرات برخی از رسانه ها حساسیت نشان نمی دهد. اگر چه که در گذشته ودر زمان وزارت آقای عبدالکریم خرم این انتقادات ساحه وسیع تری داشته و برخی از محافل وی را متهم به نقض آزادی بیان می کرد. اما درجامعه ای که نود ونه فیصد آن مسلمان است ولاجرم هر خانه وخانواده ای طی سی سال جنگ وبحران عزیزی را از دست داده وبه نحوی مخالف با نشرات ضد فرهنگی واخلاقی می باشد، دخالت وهشدار وزارت اطلاعات وفرهنگ جنبه های توجیهی زیادی پیدا می کند. زیرا اگر این وزارت به حیث یک مرجع نتواند به خواست های مردم پاسخ دهد، در آن صورت باید منتظر فجایع بیشتری باشیم که به هیچ روی شایسته ملتی نیست که اکثریت قاطع آن را مسلمانان وخانواده های شهدا تشکیل می دهد.
چند سال پیش اگر چه یکی از رسانه ها تصویر تسبیح بدست آقای رهین را دریک محفل رقص منتشر نمود، اما هشدار اخیر وزیر اطلاعات وفرهنگ درجامعه سنتی افغانستان که اعتقادات دینی خود را نسبت به هر چیزی ترجیح می دهد مورد استقبال قرار گرفته است؛ شبکه های کیبلی ورسانه های تصویری که احیانا به نشر وپخش تصاویر مستهجن دست می یازند، در سایه دموکراسی وآزادی بیان، در واقع با احساسات یک ملت بازی می کنند. شاید درست تر این باشد که این رسانه ها بیشتر در راستای آگاهی دهی ونشر برنامه های آموزشی وفرهنگی همت نمایند تا درپرتو اطلاع رسانی و آگاهی دهی شفاف در زمینه های اجتماعی و آسیب های که مردم با آن روبروهستند نظیر اعتیاد و نبود بهداشت محیطی، نسل امروز وفردای کشور در صحت وسلامت باشند.
این نکته نیز ضروری است که هر نهاد مرجع وپاسخگو نباید هم چنانکه در بی تفاوتی به سر ببرد، از خواسته های اقشار به حیث یک مستمسک برای جلوگیری از آزادی بیان استفاده نماید. مهم این است که باید خواست اکثریت مردم درنظر گرفته شود وبرای رشد آزادی بیان وتوسعه آگاهی از هرگونه تلاش وکوششی نباید فروگذار شود.