شورای عالی صلح ونخستین نشست غیر علنی
شورای عالی صلح دیروز نخستین نشست غیر علنی خود را در ساختمان نو تاسیس شورای وزیران دایر کرد. اگر چند که از محتوای این نشست هنوز چیزی بیرون درز نکرده و خبرنگاران نتوانسته اند از موضوعات مطرح شده در آن چیزی بدانند، اما جمع شدن عده زیادی از رهبران سابق جهادی و شخصیت هایی که در گذشته به نحوی در معضلات افغانستان نقش داشته اند، توجه محافل داخلی وخارجی را به خود جلب کرده است.
اگرچند که گروه طالبان هنوز هم اصرار می ورزد که این شورا را به رسمیت نمی شناسد وترکیب آن را زیر سوال برده است اما آگاهان امور عقیده دارند که گردهمایی عناصر متخاصم در ذیل شورای صلح می تواند نخستین گام عملی در راه تامین صلح به حساب آید. چه اینکه عده زیادی از اعضای شورای عالی صلح را کسانی تشکیل می دهند که در گذشته ها هر کدام به نحوی با دیگری در مخالفت قرار داشته است. حال اگر این تعداد موفق شوند که روی آجندای واحدی وحدت نظر پیدا نمایند بدون شک این یک پیشروی محسوس در کار شورای عالی صلح خواهد بود.
اینکه درجلسه دیروز چه موضوعاتی مطرح شده باشد معلوم نیست اما طوریکه از قراین برمی آید؛ شورای عالی صلح باید روی کارویژه های داخلی وهمینطور کمیته بندی های خود بوده باشد. این شورا تا حدی از نظر تعداد و وظیفه به شورای ملی شباهت می رساند زیرا در قدم اول تعدد اعضا باعث می شود که آنان در کمیته های جداگانه وبراساس برنامه مشخصی کار را شروع نمایند. این واضح است که هفتاد نفر نخواهند توانست درجلسه عمومی خود روی بند بند کاری خود جلسه نماید. شاید آنان به روشی دست می زنند که در شورای ملی قبلا تجربه شده است. اگر از درون شورای عالی هفت کمسیون ظهور کند وهرکدام در جهت خاصی مسولیت های امور را به عهده بگیرد به نظر می رسد سهولت هایی هم درکار آنان وهم در نتیجه بخش بودن تصمیمات این شورا موثر واقع خواهدشد.
مساله دیگری که همزمان با اولین نشست شورای عالی صلح مطرح بحث بوده است، موضوع فهرست سیاه است. چیزیکه در راس پیش شرط های طالبان قرار دارد وظاهرا ایالات متحده امریکا ومقامات حکومت افغانستان آن را مورد توجه قرار داده و پیش پای شورای صلح گذاشته است. احتمالا روند آزاد سازی محبوسین طالبان اینک به صورت وسیع روی دست قرار گرفته است. درهمین رابطه عبدالحکیم مجاهد یک عضو پیشین طالبان وعضو فعلی شورای عالی صلح می گوید برخی از اشخاص مهم وبزرگ در زندان ها به سر می برند که باید آزاد شوند. اگر کار شورای صلح با آزاد سازی اعضای محبوس طالبان شروع گردد ، این دومین پیش کش یک طرفه از سوی حکومت برای طالبان خواهد بود.
با این همه اما باید منتظر ماند که ترکیب عجیب وناهمگون شورای عالی صلح چه چیزی را ارائه می کند. همینکه آنان اینک برای پیشبرد یک اجندای ملی زیر یک سقف نشسته اند، خود غنیمتی کلان به حساب می آید؛ کاری که نوعی پیام روشن تر تشویقی برای طالبان است که بالاخره اگر شما به صلح نپیوندید بقیه ملت افغانستان در مسیر صلح درکنارهمدیگر خواهدبود